رصد فکر

افکار و تازه های فکر در حوزه علوم انسانی اسلامی

رصد فکر

افکار و تازه های فکر در حوزه علوم انسانی اسلامی

رصد فکر

این وب سایت برای اهداف زیر تاسیس شده:
1. جمع آوری گزیده افکار و نظرات کسانی که در زمینه علوم انسانی اسلامی و تولید علم حرفی برای گفتن دارن. 2. بررسی افکار و نظرات اشخاص و جریاناتی که در روند کشور تاثیر دارند. 3. تحلیل ها و نقدهایی که در حیطه این افکار و آثار وجود داره. 4. آوردن یک سری نکات که در حیطه شناخت منطق فکری متفکران و علوم اسلامی کمک میکنن.

آخرین مطالب (به ترتیب)
پیوندهای روزانه
پیوندها
طبقه بندی موضوعی
پربیننده ترین مطالب (به ترتیب)
آخرین نظرات
  • ۲۱ دی ۹۵، ۱۱:۵۱ - ..جهان ..
    احسنت
  • ۲۶ آذر ۹۵، ۲۰:۵۵ - محمدرضا فلاح
    :)
  • ۲۷ شهریور ۹۵، ۲۲:۰۸ - گروه فرهنگی صبح امید
    منتظریم
  • ۱۷ مرداد ۹۵، ۱۶:۰۳ - Fatemeh .79
    ممنون
  • ۳۰ تیر ۹۵، ۱۲:۳۱ - Fatemeh az 79
    :)
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت
وبلاگ-کد جستجوی گوگل

آخرین مطالب / استفاده از مطالب این وب سایت با ذکر منبع بلا مانع است

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «تولید علوم انسانی اسلامی» ثبت شده است

نتیجه تصویری برای خسروپناه
(رصدفکر: احتمالا بسیار از کسانی که در حوزه تولید علم فعال هستند با حجة الاسلام خسروپناه آشنا هستند. نظریه ای که ایشون برای مسئله تولیدعلم روی اون تاکیددارن " نظریه حکمی اجتهادی" هست یعنی هم باید از تراث عظیم حکمی و هم اجتهادی در کنار هم استفاده کنیم تا بتونیم در زمینه تولید علم موفق عمل کنیم. بدون شک این نظریه الان از بهترین حرفهایی هست که ارائه شده. اما بایددقت داشت که این قدم اول هست قدم دوم بیان چگونگی این کار هست. ما در اینجا یکی از مصاحبه های ایشون رو آوردیم تا ببینیم که ایشون خودشون چطور این مسئله رو تطبیق دادن. البته امکان داره که شما اصل نظریه ایشون رو قبول داشته باشید و در تطبیقات با ایشون اختلاف داشته باشید.. و البته امکان داره که در اینجا یه سری سوالهای بنیادی از ایشون درباره این نظریه در ذهن شما پیش بیاد..)
«عقل حکمی، خیال حکمی می سازد و با کاربست عقل حکمی سینمای حکمی به وجود می آید، اگر عقل، ابزاری باشد خیال جعل اعتبارات برای تقویت غضب و شهوت می شود و در عقل حکمی توجه به شهوت و غضب در راستای تقویت فطرت است.
در سینمای دینی باید به این سوال پاسخ داد که آیا می توان از سبک های درام استفاده کرد و داستان دلگیر یا فیلم ترسناکی که مخاطب را به وحشت بیاندازد ساخت؟!»
رئیس موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران در نشست «تطبیق الگوی نظریه حکمی و اجتهادی بر هنر، رسانه و سینمای انقلاب» به تبیین تطبیقی نظریه خود در حوزه هنر، رسانه و سینما پرداخت. 

نتیجه تصویری برای حجت الاسلام میرباقری

(رصدفکر: الان دیگه کسی نیست که آقای میرباقری رو نشناسه البته ایشون هم مثل هر کدام دیگر از اندیشمندان ما دارای نقاط قوت و ضعفی هست. در اینجا فعلا کاری به نقاط ضعف نداریم اما باید دقت داشت که مباحث فقه حکومتی ایشون و همین طور مباحث جریان شناسی مسئله تولید علم ایشون واقعا خوبست. نوع بررسی های ایشون نشون میده که واقعا یکی از دغدغه های اصلی ایشون مسئله تولید علم هست شاید به همین خاطر خیلی اوقات در ذیل مباحثشون واقعا نکات خوب و عالی ای رو مطرح میکنن و حقیقتا برای خیلی ها این نکات قابل استفاده ست به همین خاطر ما در این اینجا یکی از بررسی های بسیار خوب ایشون رو روی وب گذاشتیم.

نکته ای که میخواستم بگم این هست که جدای از علمیت در مسئله تولید علم تا زمانیکه دغدغه نباشه تولید فکر خاصی رخ نمیده لذا بسیار از علما و دانشمندان طراز اول ما با اینکه بسیار در علوم اسلامی متبحر هستند اما حتی قدم های کوچکی هم در زمینه تولید علوم انسانی اسلامی با اون معنایی که ما میشناسیم بر نداشتن و به همین خاطر هست که وقتی ما میخواییم یه مطلب در زمینه بررسی علوم انسانی در علما بذاریم واقعا دچار مشکل هستیم .. متاسفانه مشکل زمانی بدتر میشه که میبینیم که شاگردان اونها که باید بروزتر از اون ها باشند و کلمات اساتیدشون با مسائل روز تطبیق کنند در این زمینه در سطح اجتماعی کوتاهی های بسیاری میکنند لذا تولیدات چندانی نداریم..)

مجموع فعالیت ها در فرآیند تولید علم به تولید و اثبات یک نظریه و سپس تولید فرضیه منتهی شده، سپس این فرضیه ها از طریق خاصی مورد آزمون قرار می گیرند تا صحت آنها اثبات شود. از این منظر اگر معیار صحت، تنها مختصّ مرحله داوری باشد (نه مربوط به سایر مراحل تولید علم)، دین اثری در تولید علم نخواهد داشت؛ به تعبیر دیگر علم، دینی و غیردینی نخواهد شد. در این روند  بسترهای گمانه زنی مورد اتکاء، بسترهایی مستند به معرفت های دینی هستند، اما این موجب دینی شدن علم نمی گردد. نتیجه پذیرفتن تفکیک مرحله گردآوری و داوری، اعتقاد به جهانی و فراگیر بودن علوم است. در این صورت علوم، صبغه قومیت، فرهنگ و جغرافیای خاصی را به خود نمی گیرند بلکه قوانین عامی هستند که همواره کارآمدی دارند؛ حتی اگر نیازهای اجتماعی در جوامع مختلف متفاوت باشند قوانین علمی قوانینی عام و فراگیر محسوب می شوند و در هر شرایطی کاربرد دارند.